Het zwarte schaap van de rekening

Ik heb iemand extra in huis. Een vluchteling kun je hem noemen . Een asielzoeker. Gevlucht voor zijn agressieve moeder .Aangespoeld in mijn huis ,in mijn gezin in mei 2014. Meegenomen door mijn verliefde dochter. Een verliefde puberdochter, die al geruime tijd depressief was. Ze had even een leuke avond gehad en toen werd ze aangerand. ” nooit alleen naar huis” had ik altijd gezegd. ” Laat een bekende je thuis brengen” en daar had ze keurig naar geluisterd. Een jongen nog nb van de groep, waar ze destijds mee omging.  Het hele pakket maar ik durf dat niet uit te spreken. Het klinkt zo vreselijk. De nasleep van die gebeurtenis was ook vreselijk. Haar vader die het niet geloofde, meerdere partijen die er zich mee gingen bemoeien en toen ook nog notabene een vechtpartij met de vriendin van deze verkrachter op straat.

Het was niet waar, ze had het uitgelokt, zij was zelf de schuldige en meer van dat soort vreselijke beschuldigingen.Later bleek dat er nog meer slachtoffers in diezelfde groep waren.

En toen….een maand of 4 later ofzo deze jongen. Een puppy om te zien. Een schaapje in wolfskleren want oh zo cool om te zien. Maar wel een zacht karaktertje leek wel. En heel jong leek hij alhoewel hij net zo oud is als mijn dochter. Afwezig , dat ook. En dan weer heel vrolijk. En dan weer afstandelijk. En bijna aandoenlijk.

“Mamma, mag hij even een week of twee hier blijven ” vroeg ze. “Hij heeft ruzie met zijn tante en kan nergens heen, want bij zijn oma mag hij niet meer van de buren” Oma woont in een ouderenflat. Een vrouw van 85 jaar, die in een huis met 4 kamers, alleen woont! Neefje mag er niet bij, want dan gaan de buren klagen. Waarom? Een kind mag niet in een  ouderenflat  na na na na na

Al gauw kwam ik er achter dat mijn a.s.schoonzoon niet op school zat en ook geen werk had. Hij had zelfs een strafblad. Door vriendjes overgehaald om iets te beroven. Vreselijk ja. Hij was geen type daarvoor. Maar slechte vrienden om hem heen helaas. Nu dus een strafblad en zelfs nog contact met reclassering eens in de 4 weken , want nog voorwaardelijk. Dat wist ik nog niet eens toen.  Mijn dochter wel. Maar die was zo verliefd. 4 weken later wist ik het ook, want toen kwam deze ambtenaar bij mij aan huis. ” Fijn , dat hij een huis heeft” werd er gezegd , mij stomverbaasd achterlatend

Mijn dochter kon geen werk vinden. Ze wist niet wat ze wilde en na de vreselijke tijd die ze had gehad gunde ik haar wel dit prettige gevoel en dus zaten ze samen dagen op de bank met de laptop om een baan te vinden, zeiden ze. Of om te gamen .  Of ze lagen in bed. Of ze gingen samen koken . Destijds was ik te moe en te overspannen om er iets aan te doen. Ik zat ziek thuis . Ik had een managersfunctie in combinatie met mijn eigen functie na anderhalf jaar opgezegd, omdat ik het niet kon volhouden. Ik  had mijn zicht op alles totaal verloren en kreeg de diagnose overspannen.Ik was blij als ze boven waren, want dan zag ik ze niet en hoefde ik niks te zeggen of te doen. Elke keer als ik over werk ging praten, kwam er ruzie van, dus op den duur ging ik het uit de weg. Ik had veel zorgen. Mijn vader was pas overleden, mijn demente moeder werd s,nachts opgevangen door mijn zus en mij ,mijn relatie had ik in die tijd net verbroken en de spullen van mijn net verkochte franse huis en de  spullen van mijn exvriend  stonden overal in huis. Mijn demente moeder werd als klap op de vuurpijl opgesloten in een gesloten afdeling , dus kwamen er  weer spullen bij van haar huis. Het was overvol in mijn huis ( ik kan erg slecht afstand doen ) en ook in mijn leven. En ook propvol in mijn hoofd.

Ook kwam ik er heel langzaam achter dat de bank destijds veel te gul was geweest. Ik kom er nu (met een ING coach ) achter dat ik elke maand zwaar tekort kom! Maar ja ik heb destijds zelf getekend . Bij mijn volle verstand. En dat terwijl ik zo een goed salaris heb. Maar ja als je eenmaal een te duur huis hebt….heb je ook te dure kosten. Helaas kan ik mijn huis niet verkopen, omdat het 30000 euro onder water staat. Daarbij opgeteld 30000 euro doorlopend krediet, wat ik heb afgesloten in de laatste 7 jaar, omdat ik nooit  begreep waar mijn geld nou bleef. Dus ik bleef braaf mijn roodstand aanvullen, want wilde geen wanbetaler zijn.

Mijn bedrijfsarts dacht dat ik verslaafd was. Zij zag aan mijn lever dat ik af en toe blowde ( jaja) en ook vaak teveel dronk . Ik hou wel van wijn ja. Ik wist het niet , maar wilde wel mijn baan behouden. Mijn vader was ook altijd verslaafd geweest aan drank,  dus misschien was het wel zo. Dus ik in therapie. Want ik rookte inderdaad wel jointjes, maar kon er elk moment mee stoppen dacht ik. Nou, ik heb het hooguit een maand moeilijk gehad en toen ging het prima. Ik dronk ook maar niet meer, want dan was ik in ieder geval ” goed” bezig. Ik was zo goed bezig dat ik allerlei hulpinstanties ging benaderen voor mijzelf . Werkte een goed boek met mijn therapeut door over valkuilen en Ik kreeg meer zicht op alles en er was weer wat lucht ,leek wel.

Ook mijn dochter vond een baan. Wolfje ook eventjes, maar hij hield het niet vol. Ze hadden geen uren meer voor hem, hield hij vol en hij begon weer op de bank te hangen met een tablet om te solliciteren. Als je met hem praatte, keek hij je niet aan, schokouderde maar een beetje, had een beetje stoere praat maar een gesprek was er niet te voeren en ik drong niet tot hem door. Ook al werd ik af en toe echt boos op hem  maar ik had er alleen maar ruzie met mijn dochter door want hij zei niks terug en verblikte of verblooste niet. Ik begon hem ervan te verdenken dat hij parasiteerde op ons. Mijn liefste zoon van 17 , nog op school, werd ook steeds bozer op hem, ondertussen misschien wel ingefluisterd door zijn vader en nieuwe vrouw “,dat die profiteur weg moest bij je zusje en moeder “Maar ik wilde mijn dochter niet op straat zetten, want zij ging mee, dat wist ik zeker!

Langzamerhand werd het me duidelijk dat ik een groot probleem  in huis had gehaald, terwijl ik zelf grote problemen had . Er werd van alles bij me gevonden qua diagnoses ( ADD, symptomen borderline , emotioneel verwaarloosd, emotie regulatie stoornis kortom  ik moest daarmee aan de slag om mijn baan te behouden en mijn verstand niet te verliezen.  De maatschappelijk werkster adviseerde mij om hun post apart te leggen en dat moesten zij dan maar oplossen met jeugdwerk en de gemeente. Maar ja, zij was niet bij mij thuis , toen de deurwaarders aan de deur stonden. Ziektekosten schulden, belastingen , zorg instituut.  En ook het jongerenloket P. zaten met hun handen in het haar . Het schaapje was zo lief om te zien , maar zat onderuitgezakt met zijn petje op en luisterde niet, of draaide weg, keek je niet aan, vluchtte in zijn telefoon of zat een beetje te staren kortom “het was een naar joch.., hij wilde niet meewerken, schop onder zijn kont moest ie hebben…” dat werd er gedacht had ik de indruk althans.  Ik dacht dat namelijk zelf ook regelmatig want niks drong eenvoudigweg tot hem door. Hoe moest ik het dan concreet doen volgens alle goedbedoelde adviezen? Een tas inpakken voor hem en alles voor de deur? En mijn dochter dan? ” Die gaat maar mee ,”werd er gezegd.  Het ging me te ver. Ik kon dat emotioneel niet aan.

Een wahjong uitkering is ook nog geprobeerd. Helaas keek deze dokter alleen maar naar zijn knieen , die inderdaad ook erg slecht zijn , maar hij las het rapport niet door. Geen aanvullende onderzoeken of wat. Wolfje kan prima werken. Armen uit de mouwen!

Ik ben maar weer werken nu 2 maanden geleden. Voelde me best wel een stuk beter. Op een avond zat ik de talrijke papieren toch maar eens uit te zoeken en toen kreeg ik een dik dossier onder ogen. Een heel dik dossier over Wolfje. En daaruit bleek waarom Wolfje eigenlijk echt een schaapje was.

Een gewapende overval bij een oudere vrouw thuis, winkels en weet ik al niet meer. Een gevangenisstraf van meer dan een jaar , maar hij was ipv als een ouder ( immers boven 18 jaar) volgens het jeugd detentierecht veroordeeld omdat deze jongen zich niet gedroeg als een volwassene. De psychiater schatte hem in op een jaar of veertien. Hij is weggelopen, toen hij 17 was. Hij was 16, toen zijn moeder hem probeerde te wurgen. Zijn moeder zat hem regelmatig achterna met een knuppel. Hij was 4, toen zijn vader werd opgepakt voor 2 moorden buitenshuis. Sindsdien woonde hij met zijn zusje en moeder . Hij ving de klappen en frustaties van zijn moeder op . Gelukkig mocht hij toen wel vaak bij oma logeren, want die woonde toen nog met zijn opa. Daar kreeg hij gelukkig nog wel wat liefde en aandacht. Pas toen hij weg gelopen was en weg bleef,  begon zijn moeder  het 4 jaar jongere zusje te mishandelen. Zij zit inmiddels nu ook in een” Blijfvanmijnlijf” huis en word wel goed geholpen. Hij heeft wat rond gezworven. Mocht niet bij oma blijven vanwege de buren, niet bij zijn tante vanwege bovenstaand gedrag, en  zijn vader die vrij was inmiddels en zijn moeder die duidelijk ook gek is , hebben hem aan zijn lot overgelaten. Eigenlijk laat iedereen die hem kent, hem aan zijn lot over,behalve zijn oma. Daar gaat hij regelmatig langs en zij belt mij ook wel eens. Helaas komt er nooit enig geld mijn kant op, maar ach zij leeft ook alleen maar van haar AOW. Die tante kan ik wel killen. Op Facebook laat ze een ” liefdesverklaring aan mijn neef “achter , terwijl ze hem op straat schopte?  Wellicht zit er ook een verhaal achter.

Hij is 17 jaar stelselmatig geestelijk en lichamelijk mishandeld. Hij heeft een zwaar Posttraumatisch stress syndroom een PTTS. Bovendien heeft hij mijns inziens ook nog ADD , want herkenbaar bij mezelf en mijn kinderen, zeker dochter.

ik ben er doodmoe van. Niemand heeft dit dossier werkelijk goed gelezen. Pas nadat ik met instemming van hem natuurlijk, aan een paar hulpverleners dit ter berde bracht, werd er gezwegen en beschaamd gekeken. Nu komen er langzamerhand wat stapjes aan. Iemand van een stichting MEE, voor iemand met een lager IQ dan gemiddeld, helpt ons eindelijk beter. Heeft ie ook nog. Zijn reclasseringsambtenaar heeft zelfs nog een rechtzaak aangespannen tegen hem, omdat ie zich niet aan de afspraken hield. Hij moest van deze Klaas naar de Waag. Een therapeut heeft een paar gesprekken gehad , maar toen vloog deze weer verder.Desastreus voor Wolfje. Een ander moest weer alles opnieuw horen. ” ik ga niet meer” . “Niemand is te vertrouwen. Iedereen gaat weg en vindt mij lastig”

Nadat ik weer een paar weken had gewerkt, werd ik lichamelijk ziek. Pijn op mijn borst, overal spierpijnen, keelpijn en zware verkoudheid. Ik ben alweer 5 weken ziek en het herstel is nog niet ingezet.Ik verdenk mijn lichaam van Stress.

Voorlopig kom ik niet van dit probleem , deze puppy af. Mijn dochter is stapel op hem en zij wonen volgens gemeente P. samen op mijn adres en dus krijgt hij geen uitkering . Hooguit een aanvulling op haar salaris totdat ze samen 1100 euro hebben. Hoewel…wacht even , aldus de gemeente P. ..”haar moeder heeft een beregoed salaris “dus wellicht krijgt hij niks en moet ik hem dus maar blijven onderhouden. Ik kom elke maand zwaar tekort ( nu iets minder omdat mijn dochter mij 200 euro huishoudgeld betaalt ) , maar daar hebben zij niets mee te maken. Wij delen deze voordeur immers? I

Ik ga toch maar verkopen denkelijk. Ik probeer een goedkoper huis te vinden, zodat ik het huis kan betalen en mijn kinderen kan onderhouden  Huren kan niet, want ik kom niet in aanmerking voor een normale huur, dus dat is alleen maar rond de 900 euro en dan heb je een flatje. Dan word ik gillend gek met mijn 3 oudere kinderen en mijn hond. Ik moet wel wat ruimte hebben. Ik ben spullen aan het verkopen, zodat ik wat meer huishoudgeld heb.Zoals eerder gezegd rook ik al minder sigaretten en ga nu maar echt stoppen . Drank doe ik ook niet meer aan . Maar ik wil niet krom liggen voor een huis. Liever houd ik geld over voor gezelligheid.

Ik ben nu weer rustiger. Mijn lot is dus deze Wolfje. Ik kan mijn handen er niet van af trekken , ook al maakt het me gek en moe. Ik ga stappen ondernemen, want niemand trekt zich werkelijk dit lot aan. Niemand ziet ook wat ik er voor doe en laat. Iedereen roept altijd: ” oh wat leuk de vriend van je dochter in huis” maar ze weten niets van de schulden, de deurwaarders, de stress die dit met zich meebrengt en ook nog de relatie waar je in zit. Mijn exvriend is mede hierdoor weggegaan . Hij was een Wolf. Maar een partner stuur je wel weg . Een kind niet.

Ook Wolfje is moe gestreden. Nu al. Zo jong en al zo moe. We moeten hopen op betere tijden. Ik wilde dit helemaal niet. Ik wilde een spannend leven . Maar niemand heeft me ooit een rozentuin beloofd . Ik mag nog niet mopperen eigenlijk.